آموزش و پرورش

آموزش و پرورش باز می خواهد معلم استخدام کند. کلی هم قید و بند زده است برای شرایط معلم ها. به نظرم تنها شرطی که باید برای معلم ابتدایی می گذاشت این بود که به چند عدد آدم شنگول و بی خیال نیاز داریم برای دکور کلاس. یک آدمی که یک طوری پدر مادرها را پیچ بدهد که تا آخر کلاس ششم هم نفهمند که این بچه هنوز بلد نیست دو خط از یک کتاب کدو قل قل زن را هم بدون گیر بخواند. البته اگر اصلا بتواند بخواند. نوشتن هم که کلا امری غیر ضروری است. یک جور لاکچری است که فقط سوسول ها می نویسند.

یک وقتی از مدارس آمریکا ایراد می گرفتند که طرف می رسد به دیپلم و هنوز به زحمت یک کتاب را تا آخر می خواند. ظاهرا از تجربه موفق آمریکا دارند استفاده می کنند در هرچه بیشتر احمق تر کردن و بیسواد بار آوردن بچه های مملکت. از آن طرف زنگ های ورزش را زیاد می کنند و گروه کر می گذارند. همین می شود که در یکی از دبیرستان های تهران وقتی معلم از صادق هدایت حرف می زند، یکی از شاگردها فکر می کند هنرپیشه سینما در قبل از انقلاب بوده است.

به هرحال تفکر نیاز به سواد دارد. وگرنه جامعه می شود مزرعه حیوانات. چند وقتی هست من خبررسانی های آنلاین را می خوانم. بیشتر از خبرهای زردی که می گذارند به نظرات خواننده ها در مورد مسائل اجتماعی و اقتصادی ایران علاقه دارم. یعنی به جرأت می گویم در نگاه این بخش از جامعه جوان که اهل مطالعه و مباحثه هم هست هیچ اثری از منطق و تفکر بنیادین دیده نمی شود. خداوند باقی این جامعه را حفظ کند.